سفارش تبلیغ

پایه عکاسی مونوپاد
حوزه مجازی مهندس طلبه
منوی اصلی
لینک دوستان
ویرایش

پیوندهای روزانه
آمار وبلاگ
  • بازدید امروز :25
  • بازدید دیروز :78
  • کل بازدید :116102
  • تعداد کل یاد داشت ها : 322
  • آخرین بازدید : 93/9/1    ساعت : 3:20 ص

خبرگزاری خبرآنلاین نوشت:

در حالی‌که ساعت تابستانی در ایالات متحده فردا به پایان می‌رسد، ادعاهایی در مورد عدم تاثیر اعمال ساعت تابستانی در کاهش مصرف انرژی مطرح شده است.
خبرگزاری بنفش: آیا حق با احمدی نژاد بود؟
 برای ما ایرانی‌ها و اغلب ساکنان عرض‌های جغرافیایی میانی، یک ماه از وقت تنظیم مجدد ساعت گذشته، ولی برای آمریکایی‌ها وقت پایین آوردن ساعت دیواری‌ها و عقب کشیدن آن‌ها رسیده است؛ برای آن‌ها بامداد فردا یکشنبه 2 نوامبر، ساعت تابستانی به پایان می‌رسد و آنها باید راس ساعت 2 صبح، ساعت‌هایشان را به ساعت استاندارد برگردانند. اما این تغییر فقط 5 ماه طول خواهد کشید و بیشتر ساعت‌های امریکا در بامداد روز یک‌شنبه 8 مارس 2015، دو ساعت به جلو کشیده خواهند شد.

چند سالی است که با رسیدن زمان تغییر ساعت، تصمیم عجیب رییس‌جمهور سابق (محمود احمدی‌نژاد) در لغو تغییر ساعت تابستانی نقل محافل دوستانه و خانودگی می‌شود (درنهایت با ورود مجلس هشتم به ماجرا و تصویب قانون تغییر ساعت تابستانی، راه بر اعمال سلیقه او بسته شد) و این بحث‌ها معمولاً با مخالفت و طنزپردازی تحصیل‌کرده‌ها و جوان‌ترها با تصمیم احمدی‎نژاد و دفاع سالخورده‌ترها از او همراه است. در ایالات‌متحده هم با رسیدن زمان تغییر ساعت، بحثی داغ در مورد لزوم و فایده این کار مطرح می‌شود، با این تفاوت که تعداد قابل توجهی از شهروندان ایالات متحده هم‌نظر با رئیس‌جمهور سابق ما هستند و جالب‌تر این‌که در بین این افراد مهندس و اقتصاددان هم کم نیست.

برای مثال، ایالت یوتا را در نظر بگیرید که اکثر آن‌ها به استناد نظرسنجی آنلاینی که تابستان امسال و توسط اداره توسعه اقتصادی فرمانداری یوتا (GOED) انجام شده بود، علاقه‌ای به این تغییر ساعت ندارند. 67 درصد از شرکت‌کنندگان در این نظرسنجی به حذف ساعت تابستانی و یکسان نگه‌داشتن ساعت در کل سال رأی دادند، یعنی همان کاری که ایالت آریزونا در همسایگی آن‌ها انجام می‌دهد.

مایکل اومالی از این اداره می‌گوید:‌ «در هر دو سوی این مناقشه، صداهای قدرتمندی وجود دارند. ما 14هزار نظر کتبی پای مطلب خود دریافت کرده‌ایم که اگر همه آن‌ها را چاپ کرده و کنار هم قرار دهیم، هم‌اندازه کتاب جنگ و صلح خواهد شد. حرف اصلی بیشتر آن‌ها راحتی کار بود. خیلی از مردم دوست ندارند ساعت‌هایشان را دوباره تنظیم کنند، حال چه به جلو، چه به عقب و چه به پهلو. آن‌ها فقط می‌خواهند یک ساعت را بگیرند و به همان بچسبند».

ابتکارهایی برای قبول، تغییر یا حذف ساعت تابستانی، قطعاً چیز جدیدی نیست. در حقیقت به گفته مایکل داونینگ، استاد دانشگاه تافت، هرساله ده‌ها مورد از این اقدامات در دستگاه‌های قانون‌گذار ایالت‌های مختلف امریکا انجام می‌شوند.

وقت بیشتری برای بازی
ولی داونینگ اشاره می‌کند که به‌تازگی، بحث در مورد ساعت تابستانی با تغییری چشمگیر مواجه شده است. وی می‌گوید:‌ «تا جایی که من می‌دانم، دیگر هیچ مرجع رسمی اشاره‌ای به صرفه‌جویی انرژی نمی‌کند. به نظر می‌رسد که این مسئله کاملاً حذف شده باشد و مردم هم فهمیده‌اند که تغییر ساعت کمکی به کاهش مصرف انرژی نمی‌کند».

برای مثال، در پاسخ شرکت تولید برق راکی مانتین به ایالت یوتا، این شرکت برق اشاره کرد که این دما و نه ساعت روشنایی روز است که مصرف برق مشترکان را تغییر می‌دهد.

به گفته داونینگ، دلیل اصلی طرفداران ساعت تابستانی در مسائل اقتصادی است؛ یعنی مزایای اقتصادی یک ساعت بیشتر از نور روز در ساعات بعدازظهر. او توضیح می‌دهد: «عامل اقتصادی وابسته به این حقیقت است که ما تغییر می‌کنیم؛ و نه این‌که در زمان غروب می‌توانیم از یک ساعت روشنایی طبیعی بیشتر بهره‌مند شویم. به نظر می‌رسد که تغییر ناگهانی به مردم در مورد امکان بیرون ماندن، انجام کارهای مختلف و البته خرج پول، آگاهی می‌دهد. عامل اصلی همیشه همین بوده است».

برای مثال، بازهم در ایالت یوتا، اکثر نهادهای دولتی و اتحادیه‌های نماینده گروه‌های مختلف مثل گلف بازها از ساعت تابستانی حمایت کرده‌اند.

اومالی می‌گوید: «ما دریافتیم که اگر به توریسم و تولید علاقه‌مند باشید، احتمال خیلی بیشتری وجود دارد که از سیستم کنونی حمایت کنید. برای مثال، انجمن گلف یوتا برآورد کرده که حذف ساعت تابستانی، موجب کاهش بازی‌ها به میزان 6 درصد در فصل اوج بازی‌ها می‌شود و ضرری 24 میلیون دلاری را در هرسال به اقتصاد این ایالت وارد می‌کند و تازه به گفته آن‌ها این برآوردی محافظه‌کارانه است و شاید ضرر از این هم بیشتر شود».

دوره طولانی‌تر ساعت تابستانی
در دیگر نقاط ایالات متحده، گروه‌های دیگر هم همین هشدارهای اقتصادی را مطرح می‌کنند.

داونینگ می‌گوید: «این‌ها لابی‌هایی هستند که فعالانه به دنبال افزایش طول دوره ساعت تابستانی هستند. بزرگ‌ترین آن‌ها در چند سال گذشته، اتحادیه سوپرمارکت‌های پمپ‌بنزینی بود، چراکه 80 درصد بنزین کل کشور در این فروشگاه‌ها فروخته می‌شود و اگر ساعات روشنایی بیشتری در پایان روز کاری خود داشته باشید، احتمال بیشتری وجود دارد که مردم سوار خودروهایشان شوند و بخواهند بیرون بروند».

تنی چند از قانون‌گذاران ایالت یوتا به دنبال وضع قانون جدیدی برای ساعت تابستانی در دی‌ماه پیش رو هستند. هنوز معلوم نیست قانون پیشنهادی آنها چیست، ولی اومالی می‌گوید دو گزینه‌ای که بیشتر احتمالشان می‌رود، یکی حذف کامل ساعت تابستانی و دیگری برگزاری همه‌پرسی عمومی با تعدادی گزینه برای انتخاب مردم است.

درحالی‌که هنوز معلوم نیست ایالت یوتا چه برنامه‌ای برای آینده خود در پیش گرفته، برخی دیگر از ایالت‌های امریکا از پذیرش ساعت تابستانی (که قانون فدرالی برای مجبور کردن کلیه ایالت‌ها به پذیرشان وجود ندارد) خودداری کرده‌اند.برای مثال، ساکنان ایالت آریزونا (به‌استثنای کسانی که در ناحیه ناواجو زندگی می‌کنند)، هاوایی، پورتوریکو، جزایر ویرجین، ساموای امریکا، گوام و جزایر ماریانای شمالی، در هفته جاری نیازی به تغییر ساعت‌های خود نخواهند داشت.

 








      

شیراز- ایرنا- نماینده مردم شهرستان های لامرد و مهر در مجلس شورای اسلامی گفت: معضل مواد مخدر بویژه مواد مخدر صنعتی همواره یکی از خطرات جدی و دغدغه های جامعه است و باید اثرات شوم و مخرب مواد مخدر برای خانواده ها تشریح شود.

به گزارش ایرنا، سید موسی موسوی، سه شنبه در دیدار با دبیر شورای هماهنگی مبارزه با مواد مخدر فارس افزود: تمام اقشار و گروه ها در جامعه باید با جدیت، دلسوزی و احساس مسوولیت در جهت کاستن معضل اجتماعی مواد مخدر که کیان خانواده ایران اسلامی را تهدید می کند تلاش کنند.

وی ادامه داد: اگر آن را مهار نکنیم قطعا دامنه فاجعه و آسیب های ناشی از آن بطور گسترده جامعه و خانواده ها را فرا خواهد گرفت.


ادامه مطلب...






      

با تلاش مأموران انتظامی شهرستان های لامرد و فیروز آباد فارس، 588 هزار و 600 نخ انواع سیگار قاچاق کشف شد.
رییس پلیس آگاهی فارس امروز گفت: این تعداد سیگار خارجی قاچاق را مأموران انتظامی لامردهنگام گشت زنی در سطح شهر از یک دستگاه پژو405و مأموران انتظامی فیروز آباد در محور فیروزآباد- شیرازاز یک دستگاه پژو405کشف کردند.
به گفته سرهنگ حیدری دراین زمینه دونفر دستگیر شدند .








      

به گزارش گروه علمی باشگاه خبرنگاران؛ به نقل از مرکز لرزه نگاری موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران؛ زمان این زمین لرزه ساعت 14:59:31.9  با قدرت 3.3 ریشتر در اشکنان، فارس ثبت شده است.

تاریخ وقوع زلزله:

چهارشنبه، 23 مهر 1393 در 14:59:31 (وقت محلی -تهران)

2014-10-15 11:29:31
 (UTC)

بزرگی زلزله:

3.3

نوع بزرگی:

MN

موقعیت رومرکز زلزله: 27.15 شمالی و 53.59 شرقی
عمق: 9 کیلومتر
عدم قطعیت مکانی: 2.61+/- کیلومتر در جهت شمالی - جنوبی
1.11+/-  کیلومتر  در جهت شرقی - غربی
منطقه:

استان فارس

فاصله‌ها:

9 کیلومتری اشکنان، فارس
17 کیلومتری اهل، فارس
22 کیلومتری بندرمقام، هرمزگان

منبع:

موسسه ژئوفیزیک، دانشگاه تهران








      

عبدالرضا آرمون در گفت‌وگو با خبرنگار تسنیم در لامرد، رسالت اصلی بنیاد شهید را ترویج فرهنگ ایثار و شهادت دانست و اظهار کرد: همانگونه که مقام معظم رهبری فرمودند "فرض بنیاد شهید، فرض حیات انقلاب است" ما خود را موظف می‌دانیم با رساندن پیام خون شهیدان و ایثار ایثارگران، نسل‌های آینده را با این فرهنگ دیرپا آشنا کنیم.

وی خاطرنشان کرد: اگرچه بنیاد خود را در صف اول ترویج فرهنگ ایثار و شهادت می‌داند، اما در واقع این موضوع وظیفه همه اقشار جامعه و تمام سازمان‌ها است و جا دارد تمام دستگاه‌ها ترویج فرهنگ ایثار و شهادت را در دستور کار خود قرار دهند.

ادامه مطلب...






      

به گزارش جهان، یک اتفاق عجیب و قابل توجه در این سریال مربوط به علی آزاد یکی از بازیگران قدیمی سینمای ایران است که پیش از انقلاب عمدتا در نقش‌های منفی بازی می‌کرد و در جریان ساخت سریال امام علی(ع)، به اصرار خود در این سریال نقشی می‌گیرد.


داوود میرباقری درباره بازی علی آزاد در سریال امام علی(ع) در گفتگویی توضیح داده است: «حالتی منقلب داشت و خود را به شکلی وامدار علی بن ابیطالب می‌دانست. چهره رنگ پریده و دگرگونش که گویی تولدی دیگر را برای این بازیگر رقم می‌زد، دیگران را نیز به خود جلب کرده بود. در یکی از صحنه‌ها قرار شد علی آزاد در نقش ابن عباس داخل چادر امام علی(ع) بشود و بیرون آید. قبل از رفتن، او گفت: داوود، من از علی شرم دارم که به چادر او وارد شوم، نمی‌شود صحنه را عوض کنی و مثلا از کنار چادر بگذرم؟ گفتم نه.

و او داخل چادر شد. منتظر بودیم که بازگردد، دقایقی گذشت، خبری نشد، او را صدا کردیم، خبری نبود. داخل چادر شدیم؛ علی آزاد داخل چادر جان‌به‌جان آفرین تسلیم کرده بود... و صحنه‌های باقیمانده را فرد دیگری به جای آن مرحوم بازی کرد.»
منبع: مهر








      








      

معرفی گوسفند نژاد رومانوف- پر بازده

 

 گوسفند نژاد رومانوف- پر بازده

نام نژاد: رومانف

منشاء : روسیه

وزن قوچ بالغ :70 کیلوگرم

وزن میش :60 کیلو گرم

افزایش وزن روزانه:264 گرم

چند قلو زائی:280 درصد

 

اصل این نژاد در دره ولگا در شمالغرب مسکو می باشد. رومانف یک نژاد خالص بوده واز تلاقی نژادها بوجود نیامده است رومانف یک نژاد زود رس بوده وبره های این نژاد در سن 4 ماهگی نیز خصوصیات بلوغ از خود نشان می دهند. این نژاد در تمام طول سال امکان تولید مثل دارد وقوچهای رومانف در تمام فصول امکان بارورکردن میش ها را خواهند داشت.

رکورد تعداد بره سالم متولد شده در یک زایش متعلق به این نژاد بوده وتعداد 9 بره می باشد که در روسیه اتفاق افتاده است

میش های با سهم خونی 50% رومانف نیز قادرند چند قلو زائی بالائی در حدود 270 داشته باشند.

عدد 7/2 درصد بدین معنی است که از تعداد یک میش زایش کرده تعداد270 بره بدنیا آمده است.

میش های رومانف مادران فوق العاده ای از نظر تغذیه ورسیدگی به بره ها هستند واز نظر خصوصیات مادری کمتر نژادی با رومانف قابل مقایسه می باشد.

بره ها در زمان تولد وزن بدن بالائی ندارند ولی رشد روزانه مطلوبی دارند وبره ها فعال شاداب وتلفات کمی دارند.

زمان مناسب برای جفت گیری برای بره های رومانف در سن 8 ماهگی می باشد.

نژاد رومانف اگر با نژادهای گوشتی سنگین مانند شاروله و یا ال دوفرانس تلاقی داده شود نتایج بسیار قابل توجهی از نظر مقدار رشد روزانه و راندمان لاشه را نشان خواهد داد.

توانائی این نژاد برای تولید مثل خارج از فصل باعث می شود در گله ها این نژاد به سرعت تکثیر پیدا کند.

با برنامه ریزی های اصولی میتوان بره زائی 8 ماه یک دوره وتعداد 3 زایش در دوسال را از این نژاد انتظار داشت ویک از بهترین نژادها برای پایه مادری می باشد.

 








      

بنا به آمارهای رسمی ، پرداخت های خزانه دولت در سال 91 رقمی حدود 104 هزار میلیارد تومان بوده است. این رقم در سال 92 که هشت ماه از آن ، عنان اختیار کشور در دست دولت جدید بوده است به 147 هزار و 500 میلیارد تومان رسید، این رشد بالای 40 درصد ثبت شده با خالی بودن خزانه چه نسبتی دارد؟ این پول کجا هزینه شده و چرا آثار وضعی خودش را در پیشرفت کشور نشان نداده است؟
در سال 92 یعنی در اولین سال فعالیت دولت کنونی، پایه پولی کشور از منفی 5 درصد به مثبت 18 درصد رسید و این به معنی رشد 23 درصدی در پایه پولی است. به این ترتیب افزایش نقدینگی در یک سال اول دولت یازدهم به تنهایی برابر با مجموع افزایش نقدینگی در طول چهار سال اول فعالیت دولت دکتر احمدی نژاد یعنی حدود 135 هزار میلیارد تومان بوده است. این اتفاق در حالی افتاده است که دولت کنونی مدعی کنترل نقدینگی و پایه پولی بوده است.
کارشناسان اقتصادی دولت از جمله رئیس دفتر رئیس جمهور محترم که همواره در قامت یک صاحبنظر، سیاست های اقتصادی دولت قبل را به تمسخر می گرفت و افزایش نقدینگی را عامل اصلی افزایش تورم می دانست ، اینک باید پاسخ دهند که چه اتفاقی افتاده است که نقدینگی کشور در سال 92 به اندازه تمامی 4 سال دولت نهم، افزایش می یابد اما در عین حال نرخ تورم نیز کاهش یافته است؟ آیا نظریه های قبلی این کارشناسان غلط از آب در آمده است یا آمارهای واقعی از مردم کتمان می شود ؟ پاسخ چیست؟ برخی می گویند تردید نکنید که هردو!








      

پرونده کرسنت به انتها نزدیک می‌شود

کرسنت چیست؟

پرونده کرسنت، قرارداد گازی است بین شرکت ملی نفت ایران و شرکت اماراتی کرسنت پترولیوم دوبی که در سال 2001 (1381) منعقد شده است. مذاکرات اولیه این قرارداد از سال 1997 آغاز شد و در نهایت، سال 2001 منجر به تفاهم مشترک شد. بر اساس مفاد این قرارداد، با لوله‌کشی در خلیج فارس، گاز میدان سلمان به امارات (مخزن مشترک با ابوظبی)، به میزان روزانه 500 میلیون فوت مکعب به امارات صادر کند. براساس مذاکرات انجام شده، ایران متعهد می‌شد گاز ترش (فراوری نشده) تولیدی میدان گازی سلمان را به مدت 25 سال و از آغاز سال 2005 میلادی به امارات متحده عربی صادر کند. حجم صادرات هم قرار بود از 500 میلیون مترمکعب گاز آغاز شود و به تدریج به 800 میلیون مترمکعب در روز برسد. درطول دوره 25 ساله این قرارداد، درآمد ایران از فروش گاز به کرسنت بین 16 تا 20 درصد (حدود یک پنجم) بهای گاز قرارداد ایران با ترکیه در دوره مشابه 25 ساله می‌شد. قرارداد اولیه با واسطه گری مهدی هاشمی و عباس یزدان‌پناه تنظیم شده بود.
در سال 2003(1383) مشخص شد که شرکت کرسنت شرایط لازم برای انعقاد قرارداد را ندارد و طرف ایرانی به راحتی می توانست قرارداد را ملغی کند اما با حضور واسطه‌هایی در شرکت ملی نفت مانند علی ترقی‌جاه موجب شد تا هیات مدیره شرکت ملی نفت با اضافه شدن  الحاقیه شماره 6، این قرارداد را قطعی کند.
از همان زمان وزارت بیژن زنگنه در دولت خاتمی، دستگاه‌های نظارتی مانند سازمان بازرسی کل کشور و دیوان محاسبات، اشکالات اقتصادی، حاکمیتی، سیاسی و امنیت سرزمینی قرارداد کرسنت را یادآوری می‌کردند و مانع از اجرای قرارداد شدند. انتقاد به قرارداد کرسنت به آنجا کشیده شد که حسن روحانی دبیر وقت شورای عالی امنیت ملی در نامه‌ای به رئیس جمهور وقت نوشت: «عمل از طریق واسطه، عقد قرارداد طولانی با شرکت غیر معتبر که در سنوات قبل نیز عملکرد ضعیفی داشته و حقوق ایران را در میدان نفتی مبارک نادیده گرفته است، قیمت و شرایط قراردادی در مقایسه با منطقه بسیار پایین و نامطلوب است . این قرارداد با توجه به برنامه‌های وزارت نفت برای ورود به بازارهای دراز مدت گاز شاید سنگ بنای مناسبی نباشد و در شرایط فعلی هیچ منفعت سیاسی نیز به دست نخواهد آورد. بهره‌برداری از این گاز به روش‌های اقتصادی‌تر نسبت به فروش اقتصادی آن به شرکت غیر معتبر ترجیح دارد.»
اما پاسخ بیژن زنگنه به نامه روحانی نیز جالب بود؛ زنگنه معاونانش را از شرکت در جلسات دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی منع کرد!
با روی کارآمدن دولت نهم، با این که وزیری هامانه و نوذری دو وزیر نفت این دولت خود از عوامل انعقاد قرارداد کرسنت بودند اما با پی‌گیری دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی و سازمان بازرسی کل کشور، اجرای قرارداد کرسنت تعلیق شد. استدلال حقوقی مقامات ایرانی برای بطلان قرارداد، فساد در حین انعقاد قرارداد و فساد در زمان صدور الحاقیه‌های قرارداد بوده است. در ادامه علی ترقی‌جاه و تعدادی از افرادی که در رابطه با این قرارداد رشوه دریافت کرده بودند، احضار و بازداشت شدند و اقاریر مفصل و متعددی در این‌باره داشتند.
از سوی دیگر شرکت کرسنت خواستار آن شد که ایران به اجرای این قرارداد ملزم شود و طبق قرارداد گاز به ثمن بخس به امارات صادر شود و از سال 2005(زمان اجرای قرارداد) به صورت سالانه یک میلیارد دلار خسارت دریافت کند.

فساد در قرارداد کرسنت

اسنادی که به دست طرف ایرانی رسیده است نشان می‌دهد که در سالهای 2004-1996 یعنی دوران وزارت نفت بیژن زنگنه در دولت خاتمی تمام قراردادهای نفتی بین‌المللی، مذاکرات این قراردادها و اصولا هر اتفاق مهمی که در وزارت نفت می‌افتاد، یک نسخه‌اش در دفتر عباس یزدان‌پناه در لندن موجود بوده است. این اسناد نشان‌دهنده روال و عملکرد وزارت نفت دوران بیژن زنگنه است و تنها به قرارداد کرسنت منحصر نمی‌شود و قراردادهای دیگری همچون استات اویل و توتال را نیز دربرمی‌گیرد. عباس یزدان‌پناه از دوستان نزدیک مهدی هاشمی است که از دوران نوجوانی با او همراه بوده است. یزدان‌پناه در اوایل دهه 70 و در دوران ریاست‌جمهوری اکبر هاشمی رفسنجانی در یک پرونده جاسوسی صنعتی دستگیر می‌شود اما در حالی که با تخفیف به 8 سال زندان محکوم شده بود، با اعمال نفوذ از زندان آزاد می‌شود و به انگلستان می‌رود. او نزدیک‌ترین فرد به مهدی هاشمی در دوران حضور در لندن و دبی بوده است و پس از این که در یک ویدئوکنفرانس از محل شرکت کرسنت در دادگاه لاهه حضور می‌یابد و با سئوالات فنی طرف ایرانی مواجه می‌شود، در یک سناریو مضحک ناپدید می‌شود و انگلیس و خانواده‌اش ادعا می‌کنند که او توسط گروه ضربت دستگاه‌های امنیتی جمهوری اسلامی ربوده شده است!
قابل ذکر است عباس یزدان‌پناه در ویدئوکنفرانس با دادگاه لاهه ارتشا در قراردادهای نفتی را می‌پذیرد و اظهار می‌دارد که در یک قلم 60 میلیون دلار رشوه گرفته است. علی ترقی‌جاه نیز گرچه حاضر به شرکت در دادگاه لاهه نشد اما تعدادی از نزدیکان او از جمله منشی دفتر لندن ترقی جاه با حضور در دادگاه درباره مراودات گسترده او  با حمید جعفر اظهاراتی را بیان داشتند.
به هر حال به جز اسنادی که نزد عباس یزدان‌پناه موجود بوده، نسخه ای از این اسناد در دفتر رئیس هیات امنای دانشگاه آزاد در خیابان پاسداران نیز موجود بود که با دستور مقام قضایی در خرداد 1389 ضبط شد.
حتی اسناد مربوط به مراوده مالی گسترده حمید جعفر رئیس شرکت کرسنت و دلالان پرونده از بانک انگلیسی استاندارد چارتر به دست آمده است.
مکانیسم این فساد نیز بدین‌گونه بوده که عباس یزدان‌پناه و علی ترقی‌جاه و چند دلال دیگر به‌واسطه ارتباطاتشان با مقامات دولتی، به‌عنوان کارگزاران شرکت کرسنت وارد عمل شده و با پرداخت رشوه‌های کلان به افراد، موجبات انعقاد امضای اصل قرارداد و الحاقیه‌های آن می‌شوند. به نظر می‌رسد تمامی عملیات‌های یزدان‌پناه با هدایت و نظارت مهدی هاشمی‌رفسنجانی صورت می‌پذیرفته است. ترقی‌جاه نیز با یک سری صاحب‌نفوذان در وزارت نفت و دیگر نهادها ارتباط داشته است.

پرونده قضایی

درباره قرارداد کرسنت 4 پرونده در دستگاه قضایی گشوده شده است که یکی از آنها نیز در بهار سال 1391  منجر به صدور رای محکومیت شد. این چهار پرونده عبارتند از:
الف) پرونده قضایی در بخش تحقیقات دادسرا در خصوص عملکرد بیژن زنگنه که در خصوص قرارداد شرکت کرسنت مفتوح است و به خاطر همین پرونده بیژن زنگنه 2 بار به منظور پاسخگویی در خصوص اتهامات وارده به دادگاه احضار شده است.
ب) پرونده دیگر مربوط است به الحاقیه 5 به 6 که در قرارداد کرسنت وجود دارد که این پرونده نیز در شعبه 76 دادگاه کیفری استان تهران مفتوح و در حال رسیدگی به اتهامات وارده است.
ج) پرونده سوم نیز که در تیرماه سال 92 در بخش تحقیقات دادگاه مبارزه با مفاسد اقتصادی بازشده است . این پرونده نیز برای عملکرد مهدی هاشمی رفسنجانی در قرارداد صادرات گاز کرسنت گشوده شده است.
د) پرونده چهارم نیز پرونده ای است که در سال های اول افشای قراردادکرسنت باز شد که مربوط به اتهام  علی ترقی‌جاه و حمیدضیاء جعفر مدیرعامل شرکت کرسنت است.
دادگاه این پرونده در شعبه 80 دادگاه کیفری استان تهران مستقر در مجتمع ویژه مبارزه با مفاسد اقتصادی برگزار شد و با توجه به گزارش‌های مستقل 3 نهاد اصلی نظارتی کشور وابسته به قوای 3 گانه و بازداشت و بازجویی از اعضای وقت هیأت مدیره شرکت ملی نفت درباره این قرارداد، متهمان را به اتهام تبانی محکوم اعلام کرد.
بر اساس حکمی که برای متهمین این پرونده در ابتدای سال 91 صادر شد هر یک از اعضای هیأت مدیره وقت شرکت ملی نفت به پرداخت 500 میلیون تومان جریمه نقدی بدل از حبس تعزیری و دو تن از ایشان نیز به یک سال انفصال از خدمات دولتی محکوم شدند.

وضعیت کنونی پرونده کرسنت

پس از روی کارآمدن دولت نهم و توقف قرارداد کرسنت، شرکت کرسنت که در دو نوبت با پرداخت رشوه، این قرارداد را به پیش برده بود به دلیل عدم اجرای این قرارداد به دیوان داوری لاهه شکایت می برد و در دولت نهم در زمان تصدی مهندس نوذری در وزارت نفت و دستور رئیس جمهور وقت این پرونده بنا به دلایلی از وزارت نفت به مرکز حقوقی ریاست جمهوری منتقل گردید. در دولت دهم نیز با همکاری دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی، وزارت نفت و وزارت اطلاعات کلیه مستندات فساد در قرارداد کرسنت همراه با تأیید سازمان‌های بین المللی از جمله سازمان مبارزه با فساد انگلستان تهیه و به دیوان ارائه گردید، به طوری که جای هیچ انکاری از فساد باقی نمی‌گذاشت.
جلسات داوری قرارداد کرسنت در اردیبهشت و خرداد 1392 در لاهه برگزار شد. طرف ایرانی در مقابل شکایت طرف اماراتی اظهار می‌داشت در زمان انعقاد، فرمول قیمت این قرارداد به صلاح کشور جمهوری اسلامی ایران نبوده و لذا تبانی و اعمال نفوذ صورت گرفته است.
جلسات متعدد دادگاه به سمتی پیش می‌رفت که به وضوح مشخص بود که حکم به سود طرف ایرانی داده خواهد شد اما پس از انتخابات 24 خرداد ورق برگشت و یک روز پس از انتخابات، سر وکیل شرکت کرسنت با استناد به مصاحبه‌های بیژن زنگنه ادعا کرد که قرارداد کرسنت سالم و بدون فساد بوده است. در ادامه با انتخاب زنگنه به وزارت نفت ، تیر خلاص به ادعای طرف ایرانی زده شد و علی‌رغم مخالفت‌های شدید با وزارت زنگنه، او با برخی حمایت‌های مرد لابی‌باز مجلس که رابطه خوبی با علی ترقی‌جاه دارد، در یک جلسه جنجالی، توانست رأی اعتماد کسب کند.
به نظر می‌رسید علی رغم اطلاع دکتر حسن روحانی از ماهیت اتهامات در دوران وزارت نفت بیژن زنگنه در دولت هفتم و هشتم، دلیل معرفی مجدد زنگنه، تبعیت محض زنگنه در برابر رئیس‌جمهور باشد، اگر چه نمی توان از مساله سهمیه‌بندی وزارتخانه‌ها و اختصاص این سهمیه به لابی کارگزاران و راست سنتی عبور کرد.
در ادامه حمایت افرادی همچون «ح ک» رئیس یکی از کمیسیون‌های مجلس هشتم، «م س» از نزدیکان مهدی هاشمی و مدیران ارشد صنعت نفت، «ک و» و «غ ن»از مقامات ارشد وزارت نفت از قرارداد کرسنت موجب برتری طرف اماراتی شد.
در این میان انتصاب رکن‌الدین جوادی که خود امضاکننده قرارداد کرسنت در سمت مدیرعامل شرکت ملی صادرات گاز ایران بوده به عنوان مدیرعامل شرکت ملی نفت، موجب تمسخر دفاعیه جمهوری اسلامی شد که فساد و اعمال نفوذ برای امضای قرارداد را دلیل اصلی انعقاد قرارداد و امضای الحاقیه‌های آن می دانست.
با این حال با فشار نمایندگان مجلس، وزارت نفت دولت یازدهم مجبور شد تا مصوبه‌ای از هیات مدیره شرکت نفت ارائه کند که وقوع فساد در قرارداد کرسنت را تایید می‌کرد و در واقع عاملین فساد به فساد خود اعتراف می‌کردند! گفته می‌شود بیژن زنگنه هم با سفر به یکی از کشورهای اروپایی با حمید جعفر به مذاکره پرداخت و خواستار بازپس‌گیری شکایت شرکت کرسنت و انجام قرارداد شده است.
به هر حال به نظر می رسد پرونده کرسنت یکی از مهمترین چالش‌های پیش‌روی دولت یازدهم باشد و حجم حملات حسن روحانی به پرونده بابک زنجانی تنها پوششی برای آنچه در پرونده کرسنت رخ داده و رخ می دهد، ‌باشد.

حمید جعفر: کار دیگری باید انجام دهیم
زنگنه: بستگی به شما دارد!

آنچه در ادامه می‌خوانید یک گزارش بازرسی است که از روند تصویب الحاقیه‌ قرارداد کرسنت نوشته است که بدون هیچ توضیحی تقدیم می‌گردد.
به موجب الحاقیه شماره 5 قرارداد کرسنت شرکت خریدار گاز متعهد می‌گردد اعتبار اسناد تضمینی به مبلغ چهل میلیون دلار و یک نامه تضمین پرداخت وجه گاز ظرف مدت شش ماه از تاریخ انعقاد الحاقیه شماره 5 ارائه نماید. مهلت ارائه تا 17 سپتامبر 2003 بوده است که در غیر این‌صورت فروشنده (شرکت ملی نفت ایران) مجاز به فسخ قرارداد بوده است که کرسنت قادر به ارائه تضامین مربوطه نبوده و امکان فسخ قرارداد وجود داشته است.
آقای جوادی مدیرعامل شرکت ملی صادرات گاز به توصیه تلفنی آقای زنگنه مهلت ارائه مدارک به مدت سه هفته کتبا تمدید می‌کند. فردای آن ‌روز زنگنه انکار می‌کند و جوادی نامه‌اش را پس می‌گیرد و می‌گوید اشتباه کرده‌ام و لذا تمدید انجام نمی‌شود اما در عمل زمینه تمدید آن فراهم می‌شود.
این قضیه قفل می‌ماند و تصمیمی گرفته نمی‌شود و رایزنی‌های دلالی شروع می‌شود که نقطه شروع فساد در قرارداد است. زنگنه می‌گوید: این قرارداد دو دلال و یک آیت‌الله داشت (یعنی آقای [...] فرزند ایشان به نام حسین که بابت دو کار پول گرفته 1- بردن حمید جعفر به ملاقات آقای [...] که در همان جلسه به آقای زنگنه تلفن می‌زند برای حل کار ایشان 2- ترقی‌جاه مبلغ حدود 30 میلیون تومان به حسین [...] می‌دهد که ترتیب ملاقات جعفر با آیت‌الله [...] را می‌دهد) که در پرونده ترقی‌جاه در وزارت اطلاعات، اقاریر وی موجود است.
کار دیگر ترقی‌جاه حدود 60 میلیون تومان به آقای نوبخت می‌دهد که آقای نوبخت به حساب اعتدال و توسعه ریخته و اقاریر وی نیز در پرونده موجود است. در مقابل آن به آقای زنگنه زنگ زده که قراردادی را فسخ نکند.
این اقدامات منجر به اثبات توانمندی‌های ترقی‌جاه برای اعمال نفوذ و تمدید قرارداد می‌شود. در تاریخ 17/5/2004 (ماه مه) توافقنامه‌ای بین ترقی‌جاه و حمید جعفر در 9 بند تنظیم می‌شود تحت عنوان TERMSHEET: به موجب بند یک آن (2a): مقرر می‌شود که قبل از 30 مه 2004 آقای ترقی‌جاه (از طریق شرکت PIS) یک میتینگ خصوصی بین جعفر و زنگنه (وزیر) گذاشته شود تا تمام مسائل مربوط به قرارداد کرسنت حل و فصل شود.
جلسه در 27 مه 2004 (چهارشنبه 6/3/83) در محل وزارت نفت برگزار می شود با هماهنگی حسین رضایی مسئول دفتر آقای زنگنه که مبلغ 50 میلیون تومان از ترقی‌جاه بابت تشکیل این جلسه دریافت می‌نماید و توافق می‌کنند که آقای زنگنه به جعفر می‌گوید با آقای جوادی صحبت کنید به او می گویم به زودی نهایی کند و دستور نهایی شدن الحاقیه شماره 6 را صادر می‌کند. که این توافق دلالی دو جانبه در بند 2c بین ترقی‌جاه و حمید جعفر بوده است.
جمله مهم الحاقیه شماره 6: طرفین مقرر می‌دارند که قرارداد فروش گاز در موقعیت و اعتبار مناسب می‌باشد. (یعنی قرارداد معتبر است) و این مبنای مطالبات خسارت چندمیلیاردی کرسنت در داوری می‌باشد و این دستور آقای زنگنه است.
بعد از این آقای جعفر به لندن عزیمت نموده و آنجا الحاقیه شماره 6 را پاراف می‌نماید (یعنی در تاریخ 8/3/83 روز جمعه).
جوادی در یک یادداشت دست نویس به تاریخ 8/3/83 روز جمعه خطاب به آقای میرمعزی مدیرعامل وقت شرکت ملی نفت ایران می‌گوید دستور آقای زنگنه را اجرا کردم. ما امضا بکنیم، [...]آقای زنگنه بالای نامه می‌نویسد که امضای این نامه را به مصلحت شما نمی‌دانم (به آقای میرمعزی) و آقای میرمعزی مدعی بودند از لحاظ پرستیژی به صلاح آقای میرمعزی نیست که امضا کند و آقای جوادی امضا می‌کند.
بند 2c هم عملا محقق می‌شود و قرارداد ابطال نمی‌گردد. در این رابطه مبلغ 2 میلیون دلار مبالغی به شرح زیر به حساب آقای ترقی‌جاه واریز می‌شود. یک میلیون درهم در دو فقره (یعنی 2میلیون درهم) از حساب شخصی آقای حمید جعفر از بانک IBTF و یک فقره به مبلغ 5میلیون درهم از حساب شرکت کرسنت نزد بانک استاندارد چارتر ( دوبی) و دو فقره هر کدام به مبلغ 75 هزار درهم از حساب آقای حمید جعفر جمعا به مبلغ هفت میلیون و یکصد و پنجاه هزار درهم (معادل 2 میلیون دلار) به حساب شخصی ترقی‌جاه نزد بانک استاندارد چارتر واریز و به منظور عدم ردیابی کلیه مستندات در بایگانی بانک استاندارد چارتر جابه‌جا و از بین می‌رود.
ضمنا در بند آخر <ترم شیت> مقرر می‌شود که به ازای تحویل و جریان گاز هر یک هزار فوت گاز به مبلغ 1?75 سنت حق دلالی به آقای ترقی‌جاه به صورت ماهیانه پرداخت شود که به دلیل افشای فساد و دستگیری آقای ترقی‌جاه [در ایران] این بند عملی نشده است.
در صورتجلسه مذاکرات 6/3/83 بین آقای حمید جعفر و زنگنه آمده است: حمید جعفر سؤال می‌کند: آیا کار دیگری هست که انجام دهیم؟ زنگنه پاسخ می‌هد: بسته به شما است!








      
   1   2   3   4   5   >>   >